Home » Archives » 10. August 2007
Life’s Immeasurable Quotes
August 10, 2007The measure of a person is not in how well he prepares for everything to go right but in how gracefully he stands up and moves on after everything goes wrong.
The sun warms your body, but the rain cleanses the spirit.. the light shows you the way, but darkness shows you the stars.. happiness enlarges your heart, yet sadness opens your soul.
Livin' a life all depends on the way you look at it.. Be blessed and be a Blessing!"
The greatest revenge to a girl who steals your man is to let her have him..
Because a good man can never be stolen."
May God give you….
a rainbow… for every storm
a smile … for every tear
a blessing … for every trial
a sweet song… for every sigh
and an answer for every prayer.
Baby

Advisory: Hindi ko baby ito.. hehehe
Minsan may seryoso akong statement… na ewan ko ba bakit bigla kong nasabi pero hindi ko pinanghinayangang nasabi ko…
"Gusto ko na yata magka-Baby ._."
May kakaibang saya na hindi ko maipaliwanag habang hindi ko namamalayan na lumilipas ung oras na tumitingin-tingin lang ako sa baby. Gusto ko ung feeling na masaya ako habang napapahalakhak ako ng mga mumunti at simpleng gestures niya… iyong mga nahuhuli ako ng baby na sumisilip-silip lang…..
Ewan ko rin nga kung bakit naka-smile lang ako habang inaabangan ang paghinga, pagngiti, pagkindat, pagsipa at pagtawa nung baby. Eto ung rare time na mas pinipili ko makipagbonding sa bata kesa makipagbonding sa mga mas matatanda. Nakakatuwa pala talaga… lalo na kapag yung baby eh wonder boy na parang matanda din na nakikipaglaro, nakikipagkwentuhan at nakikiramdam sa mga taong nakapaligid sa kanya..
Sarap pala ng feeling maging Mommy… Iyan ang isa sa mga bagay na nagpapasaya sa akin sa mga panahong ito…. nakakawala ng stress….
May isang pagkakataon na… nakahiga ako sa sofa habang ung bata eh nasa ilalim ng paa ko… <may pagitan naman para makahinga ung baby> at nakapaligid sa kanya ang mga unan… biglang may nagdoorbell… sa isip ko …. nakupo magigising ang baby…. dahan-dahan kong iminulat ang mata ko para sulyapan siya…
Napahalakhak ako sa tawa nang makita kong…. ung baby… ganun din ang ginagawa…. dahan-dahan din niyang binubuksan ang mata niya habang sinisilip ako kung nagising ako sa tunog ng doorbell… sabay na sabay kami sa pagmulat at sabay na sabay kaming nagkatawanan…. Sabay sa paghalakhak ko ay ang pagtawa nung baby… para bang may nabuong dialogue na..
Baby: Pung! Huli kaw! Kala mo di kita makikita ha….
Sheggz: Hahahaha
Hmm… hindi sa akin ung baby… nakikitingin lang… <baka mabasa ito ni Mader>






