Home » Archives » 09. October 2007
"Does your name fit you?"
October 9, 2007I found this in Johnpel.i.ph blog site. Out of nothingness, I tried to know if my name and my alias fit me.
A: Hot
B: Amazing kisser
C: good kisser
D: can kick your butt
E: has gorgeous eyes
F: loves people wild and crazy adore you
G: very outgoing
H: cute
I: crazy
J: is really sweet
K: is a good person to be with love
to laugh and smile
L: very good kisser
M: Makes dating fun
N: easy to fall in love with
O: has one of the best personalities ever
P: popular with all types of people
Q: a hypocrite
R: is a good person to be with
S: makes people laugh
T: smile to die for
U: is very sexual
V: not judgmental
W: people never tell you what to do
X: very broad minded
Y: loved by everyone
Z: can be funny and dumb at times
S: makes people laugh
H: cute
E: has gorgeous eyes
R: is a good person to be with
E: has gorgeous eyes
E: has gorgeous eyes
N: easy to fall in love with
S: makes people laugh
H: cute
E: has gorgeous eyes
G: very outgoing
G: very outgoing
Z: can be funny and dumb at times
N: easy to fall in love with
E: has gorgeous eyes
P: popular with all types of people
O: has one of the best personalities
M: Makes dating fun
U: is very sexual
C: good kisser
E: has gorgeous eyes
N: easy to fall in love with
O: has one of the best personalities
Sabi na nga ba… timang nga ako
Monay

Narinig ko yung driver nagsabi na… “Hoy Manang, bayad ba yang tinapay mo?”
Napatingin ako sa Manang. Kita ko sa mukha niya ang pagkapahiya dahil sa sinabi ng driver at sa sabay-sabay na pagtingin ng mga pasaherong nakasakay. Wala mang narinig na pagkutya mula sa pasahero, ramdam mo ang pagkapahiya.
Sabay abot ko ng bayad.
“Ma, bayad. 2 yan!”
Siguro nagulat yung driver dahil nakita niya akong mag-isang sumakay pero dalawa ang ibabayad ko.
“Miss, ilan to? Dalawa?”
Banas ako sa pagkapresko ng drayber na ito. “Opo. Isang kasasakay lang at Box ng Tinapay!”
May pagkasarcastic ang tono ko. Hinawakan ko yung box. Sabay sabing, “Okay lang yan jan, Manang. Bayad yang space na yan.” Narinig nang nasa harap ko ang sinabi ko.
Nahihiya pa rin ang Manang at ngiti lang ang isinagot sa akin.
Binilang ko yung sukli, at isa lang ang kinuha sa akin. Inabot ko ulit ang P7.00.
Hindi naman nasira ang umaga ko, masarap yung tinapay na binili ko kay Manang eh. At naiintindihan ko kung bakit ganon na lang ang sinabi ng driver. Pero hindi ko alam kung bakit uneasy ako sa mga ganoong sitwasyon na may napapahiyang tao. At iyong taong iyon ay kimi sa pagtatanggol sa sarili.
Aktong bababa ako, nang marinig ko si Manang. “Salamat ha.”
Ako naman ang napangiti.
Pare-pareho tayong naghahanap-buhay, kung walang puwang sa yo ang konsiderasyon, konting kapwa-tao lang.






